Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/1653 K.2019/5169

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 30/03/2013 olan fiil tarihi itibarıyla yürürlükte ve lehe olan 4733 sayılı Kanun’un 8/4. maddesi yerine 5607 sayılı Kanun’un 3/18. maddesinden hüküm kurulması,

2- Uygulanması gereken 4733 sayılı Kanun çerçevesinde katılma hakkı bulunmadığı halde gümrük idaresinin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmolunması,

3- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu ve anılan maddenin 1. fıkrasının (c) bendinin uygulamasında sanığın alt soyu haricindekiler bakımından hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,