Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/16679 K.2019/11190

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yönelik incelemede, Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

Gümrük kaçakçılığı suçlarında korunan hukuki yarar. Devletin egemenlik hakkının bir kısmı olarak ortaya çıkan kendi milli sınırları dahilindeki her türlü eşya giriş ve çıkışını kontrol etme ve düzenleme yetkisidir. Anılan fiiller ile devletin söz edilen egemenlik hakkının ihlali ile birlikte devletin vergilendirme hakkı ve mali yararlarını da ihlal ettiği kuşkusuzdur.

Verginin ise devletin kamu hizmetlerini finanse etmek için toplumu oluşturan kişilerden zorunlu olarak alınan ekonomik değerler olduğu nazara alındığında gümrük kaçakçılığı suçlarının vergi kaybına sebep olması sonucu, kamu hizmetlerinin finansmanında güçlükler doğuracağı muhakkaktır. Bu itibarla, gümrük kaçakçılığı suçlarının mağdurunun da devletin yürüttüğü kamu hizmetlerinden yararlanan bireylerden oluşan toplum olduğu cihetle;

UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık hakkında 28.05.2011 tarihinde işlediği aynı suç nedeniyle açılan kamu davası üzerine, İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 2018/248 (E) ve 2018/355 (K) sayılı mahkumiyet hükmünün istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'nin 2019/328 Esas sayılı dosyasında kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyanın akibeti araştırılarak mümkün ise iş bu dava ile birleştirilmesi, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5327 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,