Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/18862 K.2019/6883

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın 5651 sayılı Kanun'un 9/10. maddesinde yazılı şekilde cezalandırılması gerektiği yönündeki görüşe, 19.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanun'la birlikte 5651 sayılı Kanun'un 9. maddesinde yapılan değişikliklerle, "mahkeme kararının, kararda yazılı şartlarda ve öngörülen şekilde, Kanunda belirtilen süre içinde uygulanmaması" olarak tanımlanan suçun maddi unsuru olan fiil ve fail unsurlarının aynı anda değişmiş olması, kişilik hakları ihlal edilen kişinin talebi üzerine mahkemece verilen "erişimin engellenmesi" kararının uygulayıcısının ise artık "Erişim Sağlayıcıları Birliği" olması,

sanık gibi içerik sağlayıcılarının cezai anlamda somut bir sorumluluğu kalmadığı gibi, yer sağlayıcılarının sorumluluğunun ise sadece "bildirim yükümlülüğü" ve gerektiğinde "kendisine tebligat yapılması halinde Kanunda öngörülen ve Kurum tarafından kendisinden istenen yükümlülükleri" yerine getirmediği takdirde verilecek idari para cezası ile sınırlandırılması karşısında iştirak edilmemiştir.