Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/1946 K.2019/8288

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın mesleğinin şoförlük olmasının tek başına suçun işlenmesinde kolaylık sağlayan bir durum olmadığı gözetilmeden 5607 sayılı Kanun'un 4/4. maddesi uyarınca cezada artırım yapılması,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilirken, anılan maddenin 1-c bendindeki hak yoksunluklarına hükmedilirken sanığın alt soyu ve alt soyu haricindekiler yönünden ayrım yapılmaksızın hüküm kurulması ve 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3- Bandrolsüz olduğu hususunda itiraz ve tereddüt bulunmayan sigaralar ile ilgili bilirkişi raporu alınarak sanık aleyhine sebep olmadığı yargılama giderine hükmedilmesi,

4- Suç tarihi itibarıyla uygulanması gereken 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun kapsamında TAPDK’nun davaya katılma hakkı bulunmamasına rağmen katılmasına kara verilmesi,

5- Davaya katılmasına karar verilen Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de,

5237 sayılı TCK’nun 62. maddesine göre indirim yapılırken temel cezada 5607 sayılı Kanun’un 4/4. maddesine göre artırım yapıldıktan sonra hükmedilen 7 gün adli para cezasında indirim yapılmaksızın fazla ceza tayini,