Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/20584 K.2020/1279

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Katılan vekilinin müsadereye yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan vekilinin nakil aracının müsaderesi gerektiğine yönelik temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II-Sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

1-CMK'nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanığın savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmesi ve kamu zararını ödemesi karşısında, kararda yazılı ".. huzurda gözlemlenen" gerekçesindeki hususlarının somut olarak açıklanmaksızın ve gerekçelendirilmeksizin, dosya kapsamı ile örtüşmeyen yetersiz gerekçe ile hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi bir karar verilmesinin gerekmesi,