Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/21627 K.2020/10900

Sanık ...'in yokluğunda verilen 23/01/2014 tarihli hükmün tebliğinin cezaevi aracılığı ile yapıldığı ancak kararın cezaevinde tebliğinin CMK'nun 35/2-3 maddesine göre okunmak-anlatılmak suretiyle yapılması gerekirken, 15/07/2014 tarihli tutanakta "Okumak/almak suretiyle tebellüğ ettiği" belirtilerek yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın 08/12/2014 tarihli temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilip, temyiz isteminin süre yönünden reddine dair Mahkemenin 08/01/2015 tarih, 2013/513 Esas 2014/57 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'nun 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine 7242 sayılı Kanun’nun 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'nun 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değeri dosyanın tarafsız ve bağımsız bilirkişiye tevdii ile dosya üzerinden tespit edilmek suretiyle.

5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması,