Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/2193 K.2020/4942

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin 25.02.2014 tarihli ek kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen TAPDK'nun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmaması karşısında mahkemenin 25.02.2014 tarihli ek kararı yasaya uygun olduğundan red kararının ONANMASI,

2-Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Kanun'un 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,