Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/22186 K.2020/543

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olayda 1450 litre kaçak mozot, varil ve elektrikli aksamın ele geçirildiği uyuşmazlıkta aksamın niteliği itibarıyla düzenek haline getirilerek kaçak mazot satışında kullanıldığına dair delil bulunmaması karşısında bu hususun ancak 5237 sayılı TCK’nin 3. ve 61. maddeleri kapsamında teşdide konu olabileceği gözetilmeksizin 5607 sayılı Kanun’un 4/8. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,