Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/22920 K.2019/6867

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

UYAP kayıtlarına göre Cumhuriyet savcılarının temyiz dilekçelerine dair evrakın oluşturulduğu, gönderildiği ve havale edildiği tarih olarak 20/04/2015 ve 06/05/2015 bildirildiğinden temyiz istemlerinin yasal süresi içinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve ancak derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulama yeri bulunan 5271 sayılı CMK'nun 193. maddesinin söz konusu olayda uygulamasının mümkün bulunmadığı da nazara alınıp, sanığın savunması alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,