KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2019/2295 E., 2019/10316 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Tebliğnamede belirtilen davalara ilişkin iddianamelerle iş bu davadaki suç tarihi öncesinde hukuki kesintinin oluştuğu sanığın diğer fiilleri yönünden de zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının gerekmediği UYAP ortamından yapılan incelemeden anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıkta 858 paket bandrolsüz sigara ele geçirilen uyuşmazlıkta temel cezada alt hadden ayrılmayı gerektirecek bir husus bulunmadığı halde adli para cezasında teşdit uygulanması,
2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
3- Suça konu bandrolsüz sigaraların 837 paketinin imha edildiğinin dosya kapsamındaki 24/06/2013 tarihli tutanaktan anlaşılması karşısında alınan numunelerin müsaderesine karar vermekle yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
4- Bandrolsüz olduğu hususunda itiraz ve tereddüt bulunmayan sigaralar ile ilgili bilirkişi raporu alınarak gereksiz yargılama giderine sebep olunması ve sanıktan tahsili gereken yargılama giderlerinin kararda gösterilmemesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2019/2295, K. 2019/10316, 1 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama