Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/23037 K.2019/9887

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak; sanığın yetkilisi olduğu şirketin katılan ile aralarında kurdukları 20.09.2010 tarihli ticari işletme rehniyle rehin kapsamına alınan taşınır makinelerden 8 adedinin işyeri adresinde bulunamadığı haciz tarihi olan 30.09.2011 tarihi olması gerekirken, şikayet tarihi olan 17.11.2011 olarak hatalı yazılması,

2-) Sanığın üzerine atılı "ticari işlemlerde taşınır rehni yükümlülüğüne aykırılık" suçu nedeniyle açılan kamu davasında; gerek (mülga) 1447 sayılı Kanun'un 12. maddesinde, gerekse 01.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren 6750 sayılı Kanun'un 16. maddesinde düzenlenen suçun şikayete tabi olması, her iki kanunda da uzlaştırma hükümlerinin uygulanmayacağına dair özel bir hüküm bulunmaması karşısında;

Soruşturması ve kovuşturması şikayete bağlı olan suçun gerek hüküm tarihinde gerekse temyiz incelemesi aşamasında yürürlüğe giren 6750 sayılı Kanun döneminde uzlaştırma hükümlerine tabi olduğu anlaşılmakla, mahkemece soruşturma ve kovuşturma şartı olan ve 5271 sayılı CMK'nin 253 v.d. hükümlerinde düzenlenen "uzlaştırma" hükümleri usulüne uygun şekilde yerine getirilmeksizin yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

Somut uyuşmazlıkta, sanığın yetkili olduğu şirketin ticari işletme rehni sözleşmesi kapsamında kabul ettiği 8 adet makinenin rehin yükümlülüğüne aykırı şekilde davranılmasıyla işyerinde bulunamaması şeklindeki eyleminin, gerek 1447 sayılı Kanun'un 12. maddesi, gerekse 6750 sayılı Kanun'un 16. maddesinde unsurları yazılı suçu oluşturup oluşturmadığının tespiti bakımından;

Mahkemece sağlık cihazları ve tıbbi malzemeler konusunda uzman bir makine mühendisi, bir mali müşavir ve bir bankacı (veya hesap uzmanı) oluşan bilirkişi heyeti marifetiyle, rehinle teminat altına alınan borç ve geri ödeme miktarının, rehnedilen makinelerin gerek rehin sözleşmesi tarihindeki gerekse suç tarihindeki rayiç değerlerinin ne kadar olduğunun, suç tarihinde işyerinde yapılan fiili haciz sırasında bulunamayan 8 adet makinenin rehin sözleşmesi ve taşınır rehni sicili kapsamında bulunup bulunmadığının, bankadan alınan kredinin anaparası karşısında rehnedilen tüm makine techizatının değerinin,

kredinin geri ödemesinin ne kadarının yapıldığı ve sanık tarafından rehin alacaklısına teslim edilemeyen suça konu 8 adet makinenin tüm makine techizatının (26 adet) rayiç değerine oranının, eski Kanun'a göre "zararın fahiş olup olmadığı"nın, yeni Kanun'a göre "güvence altına alınan borç" miktarının tespitiyle, rapor sonucuna göre,

Sanığın suç tarihinde ticari işletmenin yetkili temsilcisi olup olmadığıyla rehinli malların muhafazası ve idaresi hususunda şirket kayıtlarında yetkili olarak başkaca kişilerin atanıp atanmadığının ayrıntılı olarak tespit edilmesi ve nihayet (mülga) 1447 sayılı Kanun'da ve 6750 sayılı Kanun'da unsurları yazılı suçun işlenip işlenmediğinin, şayet mahkumiyet cihetine gidilecek ise eski ve yeni Kanun'da sanığın lehine olan hükümlere göre verilecek cezanın gerekçeli bir şekilde belirlenmesi gerekirken,

Sanığın yetkilisi olduğu şirketin; dosyada mevcut ve suç tarihinden sonra yazılmış dilekçelerde, katılan bankaya rehinli malların bulunduğu yer olarak yine haciz sırasındaki işyerini tarif etmesi, rehinli mallar yerine değeri daha yüksek başkaca menkul malları rehin vermeyi teklif etmesi ve savunmalarında belirttiğinin aksine şirketin suç tarihinde şirketin henüz iflas etmemiş olması, katılan bankaya suç tarihinden önce basiretli bir tacir olarak rehinli malların bir yıl içerisinde neden kullanılamaz veya atıl hale geldiğini açıklayan bir yazılı beyanda bulunduğunu ispatlayamaması gibi durumlar karşısında;

Mahkemece eksik inceleme ve yetersiz kovuşturma sonucu, gerekçesiz şekilde sanığın eylemlerinde suçun manevi unsurunun oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmesi,