Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/23041 K.2019/9160

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'ın 40 TL ücret karşılığında anlaştığı diğer sanıklarla birlikte Saadet Partisi Belediye Başkan adayına ait stickerları seçim takvimi dönemi içerisinde tespit edilen yerler dışında kalan duvar, elektrik direği, pano ve üst geçitler gibi kamu alanlarına yapıştırdıklarının tespit edildiği somut olayda; sanık hakkında Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/796 Esas sayılı iddianamesi ile eylemine uyan 298 sayılı Kanun’un 151/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin kamu davası açıldığı halde, yerel mahkemece sanığın aynı Kanun’un 152/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin olunması,

Kabule göre ise;

1- 298 sayılı Kanun’un 152/1. maddesinin bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngördüğü ve seçimlik adli para cezası içermediği halde seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edildiği ifade edilerek, sanığın temel cezası 1 yıl hapis olarak belirlenip neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,