KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2019/23115 E., 2019/10614 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hükümler
- Beraat, Mahkumiyet
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A)TCK’nin 165. maddesine aykırılık suçundan kurulan hükümlere ve ... hakkında 4733 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede,
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede,
Suça konu edilen sigaraların ele geçirilmemiş olması karşısında sanıkların ve tanıkların beyanlarının maddi delillerle doğrulanmamasına nazaran sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de,
1- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına anılan maddenin 1-c bendindeki yoksunlukların sanığın alt soyu haricindekiler bakımından uygulanmamasına yol açacak şekilde hükmedilmesi ve 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
2- Tekerrüre esas alınan adli para cezasına ilişkin ilamın karar tarihine göre kesin nitelikte olması karşısında tekerrür koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2019/23115, K. 2019/10614, 8 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama