Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/23704 K.2019/9199

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Gümrük kaçakçılığı suçlarında korunan hukuki yarar. Devletin egemenlik hakkının bir kısmı olarak ortaya çıkan kendi milli sınırları dahilindeki her türlü eşya giriş ve çıkışını kontrol etme ve düzenleme yetkisidir. Anılan fiiller ile devletin söz edilen egemenlik hakkının ihlali ile birlikte devletin vergilendirme hakkı ve mali yararlarını da ihlal ettiği kuşkusuzdur.

Verginin ise devletin kamu hizmetlerini finanse etmek için toplumu oluşturan kişilerden zorunlu olarak alınan ekonomik değerler olduğu nazara alındığında gümrük kaçakçılığı suçlarının vergi kaybına sebep olması sonucu , kamu hizmetlerinin finansmanında güçlükler doğuracağı muhakkaktır. Bu itibarla, gümrük kaçakçılığı suçlarının mağdurunun da devletin yürüttüğü kamu hizmetlerinden yararlanan bireylerden oluşan toplum olduğu cihetle;

UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık hakkında 12.10.2012 tarihinde işlediği aynı suç nedeniyle açılan kamu davası üzerine, Ilgın Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 2012/345 (E) ve 2013/227 (K) sayılı mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeksizin 10.09.2013 tarihinde kesinleşmesi,

Yine sanık hakkında 05.11.2012 tarihinde işlediği aynı suç nedeniyle açılan kamu davası üzerine, Ilgın Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 2012/348 (E) ve 2013/240 (K) sayılı mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeksizin 10.09.2013 tarihinde kesinleşmesi karşısında;

Kesinleşmiş cezaların mahsup edilip edilmeyeceği bakımından anılan dosyalar getirtilip incelenerek suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek sureti ile sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,