Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/23838 K.2019/8771

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde, dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde şikayetçi olan ve hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz eden herhangi bir kimsenin de bulunmadığı gözetildiğinde, 5846 sayılı Kanun'un 81/4. maddesi yerine aynı Kanun'un 71/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddeleri uyarınca yapılan indirim sırasında hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 304 gün karşılığı olan 6.080 TL yerine 305 gün karşılığı olan 6.100 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,