Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/23854 K.2019/9286

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında 13.09.2005 ve 09.12.2005 suç tarihli eylemleriyle ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 05.01.2011 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 27.08.2014 tarihinde işlediği suçtan kurulan hükümlerin kesinleşmesi ve ihbar üzerine, hükümlerin açıklandığı, CMK'nin 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleştiği 05.01.2011 tarihi ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği 27.08.2014 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkındaki 02.10.2006 tarihli ilk mahkumiyet hükmünden sonra zamanaşımını kesen başkaca bir işlem yapılmaması, 02.10.2006 tarihinden karar tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,