Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/24234 K.2020/4190

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık ...’un temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Sanığın gıyabında verilen hükmün, mahkemeye bildirmiş olduğu MERNİS adresine 04.02.2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği ve temyiz süresinin usulüne uygun yapılan bu tebligattan itibaren başlayarak 11.05.2015 tarihinde sona erdiği anlaşılmakla, hükmü yasal süresinden sonra temyiz etmiş bulunan sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1 md si gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ...’in temyiz istemine yönelik incelemede ;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine 5607 sayılı Kanun'un 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının yerel mahkemece belirlenmesi ve sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,