Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/24894 K.2019/10314

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamında bulunan MAM raporuna göre sanıkta ele geçirilen akaryakıt benzeri maddenin solvent ve motorin karşımı olduğunun anlaşılmasın karşısında sanık hakkında 6455 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/12. maddesinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin 3/11. maddesinden hüküm kurulması,

2-Sanıkta 1100 litre akaryakıt benzeri madde ele geçirilen uyuşmazlıkta temel cezada alt hadden ayrılmayı gerektirecek bir husus bulunmadığı halde adli para cezasında teşdit uygulanması,

3-Hakkındaki verilen hapis cezası ertelenen sanığa 5237 sayılı TCK’nin 51/7. maddesinin açıklanarak ihtarı edilmesi gerektiği gözetilmeyip gerekçeli karara 51/7. maddenin ihtarına yazılmakla yetinilmesi,

4-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

5-Suça konu eşyanın değerinin tespiti için KEMT varakası düzenletilmekle yetinilebilecekken bu hususta bilirkişi raporu alınarak sanık aleyhine sebep olmadığı yargılama giderine hükmedilmesi,