Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/26372 K.2020/14598

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Malen sorumlu vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde

Malen sorumlunun 23/10/2014 günü alınan ifadesinde, kimseden şikayetçi ve davacı olmadığını, davaya katılmak istemediğini beyan ettiği, yargılamaya usulüne uygun şekilde katılmadığı anlaşılmakla, hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından malen sorumlu vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Samğın temyiz talebinin incelenmesinde

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6-7. maddelerinin uygulanmasına karar verilirken, hangi hükmün tekerrüre esas alındığı karar yerinde gösterilmemişse de, Ceza Genel Kurulu'nun 2012/6-1431 E. 2013/18 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi önceki cezalarından en ağırının tekerrüre esas alınması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır. | ,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tuzlaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, suça konu gümrük kaçağı eşyanın gümrüklenmiş değerinin 61.161 TL olmakla hafif değerin üzerinde olması, Gevaş Asliye Ceza Mahkemesi'nce 2012/338 E. ve 2013/244 K. sayılı dosyası kapsamında 4733 sayılı Kanun'a aykırılık suçu nedeniyle sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün suç ç tarihinden önce 29.04.2013 tarihinde kesinleşmesi dolayısıyla sanığın mükerrir olduğunun anlaşılması karşısında; 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. ve 62. maddeleri ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/22. ve 5/2. maddelerinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği dikkate alınarak yapı lan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardı/ ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz Sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdanikanının kesin, tutarlı ve çelişmeyeıji verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı karan ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümden TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak,