Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/26796 K.2020/17590

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi delâletiyle TCK'nin 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde SSÇ'ye iadesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasına ''beraatine'' ibaresinden önce gelmek üzere ''5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince'' ibaresinin eklenmesi, yine hükümden 2 numaralı fıkra çıkarılarak yerine ''Suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi delâletiyle TCK'nin 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.