Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/2732 K.2019/6246

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkındaki davaya bakma görevinin, 5395 sayılı çocuk koruma Kanun'un 26. maddesi uyarınca, Çocuk Mahkemesi’ne ait olduğu gözetilerek, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken kovuşturmaya devam edilerek hüküm kurulması,

Kabule göre de,

1- Fiilin işlendiği tarih itibarıyla 15-18 yaş grubu içerisinde olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nun 31/3. maddesinin uygulanmaması,

2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

3- Suçtan zarar gören ve katılmasına davaya karar verilen gümrük idaresi lehine vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

4- Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,