Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/27574 K.2019/9929

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Yargılama sırasında, 15/02/2010 tarihinde tanık olarak dinlenen Güzpınar Köyü Geliştirme Güzelleştirme Derneği eski başkanı ...’in beyanında dosyada mevcut tutanağı ve içeriğini doğruladığı anlaşıldığından, derneğin eski yöneticileri hakkında zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün görülmüştür. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Her ne kadar, atılı suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de 5237 sayılı TCK’nin 155/1. maddesinde tanımlanan suçun manevi unsurunun kast olduğu, sanığın, dernek yönetimine seçildiklerinde evrakları teslim alırken bir takım belgelerin eksik olduğunu tespit ettiklerini, bu durumu da eski yönetime bildirerek tutanağa bağladıklarını savunduğu, haklarında mahkumiyet ve hükmün açıklanmasına karar verilen diğer sanıkların da aynı yönde anlatımda bulundukları, dosyada mevcut anılan tutanak altında imzası bulunan eski yönetici ...’in de tanık olarak alınan beyanında, tutanağı ve içeriğini doğruladığı,

sanığın da aralarında bulunduğu dernek yöneticilerinin bu eksikliğin farkedilmesi üzerine gazetede zayi ilanı verdikleri ve bulunamayan belgeler yerine yenilerini temin ederek kaymakamlığa bildirimde bulundukları anlaşılmakla, suç kastıyla hareket ettiği sabit olmayan sanığın, atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

a) TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

b) 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,