Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/27782 K.2020/1083

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Gümrük İdaresinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanığın temyiz istemine yönelik incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın eylemi hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesine göre mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesi gerekirken söz konusu eşyanın tasfiyesine hükmolunması,