Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/27960 K.2020/2688

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi gereğince aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli olan suç tutanağında suça konu yerin 17/11/2014 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde yer aldığının belirtilmesi,mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 05.05.2015 tarihli orman bilirkişisi raporunda dava konusu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğunun tespiti karşısında, orman kadastro sınırları içinde kalan yerlerin vasfı hususunda yeniden araştırma ve değerlendirme yapılamayacağından suça konu olduğu iddia edilen yerde orman sınırlandırma çalışması yapılıp yapılmadığı hususu ilgili idareden sorulup,

bu yerde orman kadastro tesbiti yapılmışsa, orman olarak kabulü ile mahkumiyet hükmü tesisi gerekeceğinden suça konu yerde kesinleşmiş orman kadastrosu bulunup bulunmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,