Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/27972 K.2019/10762

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı usulsüz bilet satma suçunun hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5149 sayılı Kanun'un 20/1. maddesinde suç olarak tanımlandığı ancak anılan Kanun, hükümden önce 14.04.2011 gün ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun'un 25. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olup, yeni düzenlemede ise sahte olduğu konusunda bir iddia bulunmayan maç biletini karaborsada gayrimeşru şekilde usulsüz olarak gerçek fiyatının üstünde bir fiyatla satmak fiilinin suç olarak tanımlanmadığı cihetle, sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,