Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/27986 K.2019/9448

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

5846 sayılı Kanun’un 71/1. maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından, aynı Kanun’un 81/13. maddesi uyarınca 1/3 ve TCK'nin 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım ile TCK’nin 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra sanığın 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılması ve 20.12.2017 tarihli hükmün kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek cezasının 2 yıl 7 ay 20 gün hapis cezasına indirilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek infazın iki kez 8.100 TL adli para cezası, 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası üzerinden yapılması ile yetinilmesi gerekirken, adli para cezalarının ödenmemesi halinde sanığın 2 yıl 7 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle, sanığın adli para cezalarını ödememesi halinde dahi sonuç hapis cezasının bozma sonrası hükümde verilen 2 yıl 7 ay 20 gün hapis cezasını geçemeyeceğinin gözetilmemesi,