Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/28210 K.2019/11605

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre;sanık ...’a ait olduğu tespit edilen toprak ev içerisinde suça konu eşyaların ele geçirildiği olayda, sanık ...’un evin 13 yıldır kendisi tarafından kullanılmadığını, ele geçen eşyalarla ilgisinin bulunmadığını savunması, soruşturma aşamasında müdafiisiz alınan beyanında ise yalnızca 200 lt kadar kaçak olup olmadığını bilmediği mazotunun bulunduğunu ama ele geçen iki varil içerisindeki kaçak yakıtın kendisine ait olmadığını beyan etmesi, tanık beyanları ve kolluk araştırması sonucunda suça konu eşyaların ele geçirildiği evin kullanılamaz durumda olduğu,

sanığın suç tarihinde ikamet etmekte olduğu evin suça konu eşyaların ele geçirildiği eve 1,5 km kadar uzakta olduğunun ve evin son 4-5 yıldır kimse tarafından kullanılmadığının tespit edimesi karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 148/4. maddesi uyarınca müdafii hazır bulunmaksızın kolluk tarafından alınan ifadenin hakim veya mahkeme huzurunda doğrulanmadıkça hükme esas alınamayacağı, soruşturma aşamasnda dahi ele geçen iki varil içindeki kaçak yakıtın kendisine ait olmadığını beyan ettiği ve suça konu eşyanın sanığa ait olduğuna ilişkin sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,