Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/28325 K.2019/15701

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

01.10.1981 tarihinde kesinleşen Afet Kadastrosunda çalılık vasfı ile hazine adına kayıtlı 98 metrekareden ibaret suça konu yerin; 1955 doğumlu olan ve otuz yıldır İstanbul'da ikamet ettiğini ve sağlık durumunun suça konu yeri kullanmaya elverişli olmadığını beyan eden sanık tarafından işgal ve faydalanmada bulunarak kullanıldığına ilişkin her türlü şüpheden uzak hükme yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

1-Oluşa, suç tutanakları ve bilirkişi raporlarına göre, dava konusu yerde kesinleşmiş orman kadastrosu çalışmalarının yapılmadığının tespit edildiği ve yeniden tarla açma eyleminin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Yeniden açma olmadığı, herhangi bir zarar bulunmadığı, eski hale getirmenin mümkün olmadığı ve ölçülebilir bir zararda bulunmadığı halde suç tarihinde adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında yerinde olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,