Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/28716 K.2020/1162

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nin "Zincirleme suç" başlıklı 43. maddesi;

"(1) Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. (Ek cümle: 29/6/2005 – 5377/6 md.) Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.

(2) Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır.

(3) Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz." hükümlerini içermektedir.

Temyiz davasına konu somut olayda; aynı mağdur hakkında iki farklı tarihte, süreli yayının iki farklı nüshasında küçüğün kimliğini açıklamak suretiyle gerçekleşen eylemde; sanıkların değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla kez işledikleri gözetildiğinde, Dairemizin bozma ilamlarına uyulmak suretiyle açılan kamu davalarının birleştirildiği, ancak yerel mahkemece sanıkların eylemleri karşılığında takdir edilen temel cezada TCK'nin 43/1. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken şartları oluşmadığı halde TCK'nin 43/2. maddesi uygulanarak cezada artırıma gidilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan,