Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/29186 K.2019/9916

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-MAM raporunda suça konu akaryakıt benzeri eşyanın yağ ve solvent karışımından oluştuğunun tespit edilmesi karşısında sanığın eyleminin 6455 sayılı Kanun’la değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/12. maddesine uyduğu gözetilmeksizin aynı Kanun’un 3/14. maddesinden hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesinin uygulanmasına karar verilirken gerekçe olarak pişmanlığı gösterildiği halde hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerekçesi olarak pişmanlık göstermediğinin belirtilmesi suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

3-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesi hükmüne aykırı olacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

4-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 53/1-c bendindeki yoksunluklara alt soy haricindekiler yönünden ayrım yapılmaksızın karar verilmesi ve 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,