Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/29775 K.2020/249

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda yapılan 22/06/2016 tarihli duruşmada açıklanan ve son kısmında Kanun’un emrettiği şekilde (Kanun yolu, mercii, şekli ve sürelerinin ne olduğu hususunda) yeterince bilgilendirmeye yer veren karara ilişkin gerekçeli hükmün, 18/07/2016 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın ise 353 sayılı Kanun’un 209/1’inci maddesinde öngörülen bir haftalık kanuni temyiz süresini haklı bir neden olmaksızın geçirerek, 10/04/2017 tarihinde kayda giren dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu, sanık tarafından verilen temyiz dilekçesinin süresinde olmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 22/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.