KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2019/30089 E., 2019/11999 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık ... hakkındaki temyiz talebinin incelenmesinde;
16/07/2013 tarihinde hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 11.09.2018 tarihli ilamıyla sanığın,temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verildiği, bu şekilde hükmün kesinleşmiş olduğu, bozma ilamının sadece sanıklar ... ve ... ile ilgili olduğu anlaşılmakla sanık ... hakkında dosyanın yeniden ele alınması suretiyle verilen kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmış olup Cumhuriyet savcılarının anılan sanığa yönelen temyiz başvurusunun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİ,
2-Sanık ... hakındaki temyiz talebinin incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
TCK'nin 52/4. maddesi gereğince taksit süresinin iki yılı geçemeyeceği gözetilmeden (30) taksitte ödenmesine karar verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2019/30089, K. 2019/11999, 1 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama