Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/30100 K.2019/13948

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Sanık ... hakkında açılan davalara yönelik her zaman hüküm kurulabileceği mümkün görülmüştür. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Gümrük kaçakçılığı suçlarında korunan hukuki yarar. Devletin egemenlik hakkının bir kısmı olarak ortaya çıkan kendi milli sınırları dahilindeki her türlü eşya giriş ve çıkışını kontrol etme ve düzenleme yetkisidir. Anılan fiiller ile devletin söz edilen egemenlik hakkının ihlali ile birlikte devletin vergilendirme hakkı ve mali yararlarını da ihlal ettiği kuşkusuzdur.

Verginin ise devletin kamu hizmetlerini finanse etmek için toplumu oluşturan kişilerden zorunlu olarak alınan ekonomik değerler olduğu nazara alındığında gümrük kaçakçılığı suçlarının vergi kaybına sebep olması sonucu, kamu hizmetlerinin finansmanında güçlükler doğuracağı muhakkaktır. Bu itibarla, gümrük kaçakçılığı suçlarının mağdurunun da devletin yürüttüğü kamu hizmetlerinden yararlanan bireylerden oluşan toplum olduğu cihetle;

Her bir davadaki olay tutanaklarının tarihlerine göre suç tarihleri doğru olarak tespit edildikten sonra suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek sureti ile her bir hukuki kesinti öncesindeki fiillerin bir bütün olarak bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi nedeniyle TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeksizin sanıklar ... hakkında 4733 sayılı Kanun’un 8/4. maddesinden tek mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

Sanıklar ... ve ...’in 11/02/2014 tarihli fiillerinden dolayı 5607 sayılı Kanun hükümleri uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,