Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/30163 K.2019/14083

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Kısa kararda hem TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına hem de hapis cezası ertelendiğinden bahisle anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek hükümde karışıklığa neden olunması,

Kabule göre de,

1- Kasıtlı suçtan uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2- Cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesi gereğince belirlenecek denetim süresinin, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

3- Kasıtlı suçtan uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,