Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/30688 K.2020/930

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, 1)Sanığın, 06/09/2015 tarihinde, bilgi güvenliği ve sosyal medya konulu 159 numaralı günlük emre aykırı hareket ederek facebook sosyal paylaşım sitesinde askerlikle ilgili fotoğraflar paylaşmak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut uyuşmazlıkta;

Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun 04/04/2013 tarihli ve 2013/35-32 sayılı kararında da ayrıntılı bir şekilde belirtildiği üzere, sosyal paylaşım siteleri ve internet üzerinden askeri fotoğrafların paylaşılmayacağına dair, Birlik Komutanlığınca tebliğ edilen emrin, birlik disiplini ve güvenliğinin sağlanması için istihbarata karşı koyma amaçlı getirilmiş hizmete ilişkin bir emir olduğu hususunda kuşku bulunmamakla birlikte emre itaatsizlikte ısrar suçunun oluşumu için hizmete ilişkin bir emrin varlığı, bu emrin usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olması,

emrin hiç yapılmamış olması ve suç kastıyla hareket edilmiş olması gerekmekte olup, savunmasında ve temyiz dilekçesinde “sosyal medyada fotoğraf paylaşmanın yasak olduğunu bilmediğini, olay tarihinden evvel kendisine yazılı veya sözlü olarak herhangi bir emir tebliğ edilmediğini” ifade eden sanığa, “sosyal medya platformunda askerlikle ilgili fotoğraf paylaşılmayacağı” yönündeki 159 numaralı günlük emrin 19/09/2015 tarihinde yazılı olarak tebliğ edildiği,

dolayısıyla suç tarihinden evvel yazılı veya sözlü olarak tebliğ edilmiş bir emir bulunmadığı dikkate alındığında unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraatına karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi,

2)Gerekçeli karar başlığında, sanığın “baba ismi ile T.C. kimlik numarasının” yanlış yazılması,

Kabule göre ise,

Suç tarihi itibariyle daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan hükmedilen 25 gün hapis cezasının, TCK'nin 50/3. maddesinde düzenlenen “Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkum olduğu bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca, TCK'nin 50/1. maddesindeki ekonomik ve sosyal durumuna uygun seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,