Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/30698 K.2019/12075

Yerel Mahkemece verilenler hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında (Kapatılan) Kuzey Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesi tarafından verilen 20/06/2013 tarihli ve 2013/580-152 E.K. sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın yüzüne karşı tefhim edildiği halde, itiraz kanun yoluna başvurulmadığı, ancak kısa kararın son bölümünde hükme karşı başvurulacak kanun yolları açıklanırken “...itiraz etmek isteyen sanığın, bu konuda yazacağı dilekçesini hükmün tefhiminden/tebliğinden itibaren yedi gün içerisinde... teslim etmesi” dendiği, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nin 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre;

mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, ancak Askeri Mahkemenin anılan kararında sürenin tefhimden mi yoksa tebliğ tarihinden itibaren mi başlayacağı hususunda duraksama ve kuşku yaratıldığı, kanun yollarına başvuru süresinin ne şekilde başlayacağının yöntemine uygun ve kuşku oluşturmayacak şekilde açıklanmadığı, sanığın iradesinin yanıltıldığı, ayrıca sanığa gerekçeli kararın bu açıklamaları içerir biçimde yeniden tebliğ de edilmediği,

açıklanan nedenlerle kararın kesinleşmediği, buna bağlı olarak da sanığa verilen 11/12/2015 tarihli mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine 12/07/2016 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin, 20/06/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;