Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/31055 K.2020/20467

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) 7258 Sayılı Kanun’un 5. maddesinde tanımlanan suçun mağdurunun toplum olması, UYAP ortamında yapılan araştırmada, benzer eylem nedeniyle sanık hakkında, Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/26 Esas, 2015/127 Karar sayılı kesinleşmiş dava dosyasının da bulunduğu anlaşılması karşısında,

Anılan dosya incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp, hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması ve kesinleşmiş cezanın mahsubu gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 7258 sayılı Kanun’un 5/1-b maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesine aykırı davranılması,

3) Aramada ele geçirilen oynanmış kuponlar, delil olarak dosyada saklanması yerine, müsaderesine karar verilmesi,

a) 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 Sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,