Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/31161 K.2019/12080

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında kovuşturma aşamasında yapılan adli gözlem işlemi neticesinde düzenlenen Eskişehir Asker Hastanesi Baştabipliğinin 03.06.2016 tarihli ve 2950 sayılı sağlık kurulu raporu ve 15 sayılı adli rapor ile, disosyal kişilik bozukluğu (ağır davranış patolojileri ile seyreden kişilik bozukluğu) tanısı ile 14.09.2011 tarihinden itibaren askerliğe elverişli olmadığına karar verildiği,

ancak 2’nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince firar suçundan dolayı verilen ve 25.05.1995 tarihinde kesinleşen 10 ay hapis cezasına ilişkin 17.04.1995 tarihli ve 1995/260-116 E.K. sayılı hüküm ile mükerrer firar suçundan dolayı verilen ve 22.03.1996 tarihinde kesinleşip 22.06.1996 tarihinde infazı tamamlanan 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin 26.02.1996 tarihli ve 1996/250-67 E.K. sayılı hükmün raporlarda değerlendirilmediği anlaşılmaktadır.

Sanığın kesinleşen bahse konu mahkumiyet hükümleri dikkate alındığında, TSK Sağlık Yeteneği Yönetmeliğinin 17’nci maddesinin D dilimi kapsamında değerlendirilmesi mümkün bulunduğundan, sanığın askeri suçlarının da incelenerek askerliğe elverişsizlik halinin suç tarihlerini kapsayıp kapsamadığının ek sağlık kurulu raporuyla tespit ettirilmesi ve elde edilecek sonuca göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,