Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/31355 K.2021/4860

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 6.012,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına ilişkin Malatya Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 21/12/2018 tarihli ve IK 719461 sayılı idarî yaptırım karar tutanağına karşı yapılan başvurunun süreden reddine dair Malatya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/02/2019 tarihli ve 2019/420 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Malatya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/03/2019 tarihli ve 2019/994 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 01/09/2019 gün ve 6807 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/07/2019 gün ve KYB-2019-71289 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 26. maddesinin 1. fıkrası 2. cümlesinde idarî yaptırım kararının tebliğine ilişkin metinde bu karara karşı başvurulabilecek kanun yolu, mercii ve süresinin açık bir şekilde belirtileceğinin düzenlenmiş olduğu, somut olayda kabahatli hakkında tanzim edilen Malatya Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 21/12/2018 tarihli idarî yaptırım karar tutanağında, bu karara karşı başvurulabilecek herhangi bir kanun yolunun belirtilmediği,

kabahatli tarafından söz konusu idarî para cezasına karşı 60 günlük dava açma süresi içerisinde Malatya İdare Mahkemesinde iptal davası açıldığı, İdare Mahkemesince görevli yargı yerinin adli yargı yeri olduğundan bahisle davanın görev yönünden reddine dair verilen karar üzerine,

muteriz tarafından Sulh Ceza Hakimliğine itiraz edildiğinin anlaşılması ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 264. maddesinde yer alan "Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, kabahatlinin idarî para cezasına karşı 60 günlük süre içinde başvuru yapmış olduğu gözetilerek,

Mahkemesince incelemenin esastan yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde süre yönünden red kararı verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Muteriz hakkında Malatya Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 21/12/2018 tarihli ve IK 719461 sayılı idarî yaptırım karar tutanağı ile 2918 sayılı Kanunun Ek 2/3-a maddesine aykırılık nedeni ile 5.010,00 TL, anılan Kanunun 39/2. maddesine aykırılık nedeni ile ise 1.002,00 TL olmak üzere her iki kabahat eylemi nedeni ile toplam 6.012,00 TL idari para cezası uygulanmış ise de; muteriz tarafından yapılan başvuru ve itirazın belirtilen idari para cezalarından 2918 sayılı Kanunun Ek 2/3-a maddesi uyarınca verilen 5.010,00 TL idari para cezasının iptali ile sınırlı olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Malatya Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 21/12/2018 tarihli ve IK 719461 sayılı idarî yaptırım karar tutanağının arka kısmında açıkça anılan idari yaptırım kararına karşı tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içerisinde sulh ceza hakimliğine başvurulacağının belirtildiği görüldüğünden, anılan karara karşı başvurulabilecek herhangi bir kanun yolunun belirtilmediğine dair ihbarname anlatımı yerinde olmamakla birlikte,

aynı tutanakta trafik idari para cezasının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yaptırımın görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde idare mahkemelerine başvuruda bulunulacağının belirtildiği,

muteriz araç sahibi olmadığı için aracın trafikten men işlemi muteriz hakkında uygulanmamış ise de aynı olay kapsamında 21.12.2018 tarih, 44- 19385 seri numaralı tutanak ile aracın trafikten men edildiğinin görülmesi karşısında, başvurulacak merciin belirlenmesinde yanıldığı anlaşılan muterizin, anılan idari para cezasına karşı başvuru hakkının ortadan kalkmayacağı ve sulh ceza hakimliğince başvurunun süresi içerisinde yapıldığı kabul edilerek işin esası hakkında karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla;