Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/3139 K.2020/6715

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

2013 yılı Bitlis Adli Yargı Komisyonu bilirkişi listesinde yer almayan ve 19.11.2013 tarihli düzenlediği rapor hükme esas alınan Makina Yüksek Mühendisi bilirkişisi hakkında kimlik, yemin tespit tutanağının düzenlenmemesi suretiyle ve hükme esas alınan 31/10/2013 tarihli bilirkişi raporuna ilişkin bilirkişi tayin, yemin ve dinleme tutanağının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 64. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

1-24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2- Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 62.maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5. maddesi uyarınca, kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, ilgili hükümlerin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,