Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/31480 K.2019/11228

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İstanbul 3. İcra Ceza Mahkemesinin 12/03/2019 tarihli ve 2018/463 esas, 2019/252 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 19/07/2019 gün ve 2019/ 10075 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/08/2019 gün ve KYB. 2019 / 80635 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile değişik İcra İflas Kanunu'nun 354. maddesinin 4. fıkrasında.

"Nafaka alacaklarına ilişkin takipler hariç, alacak miktarı Asgari Ücret Tespit Komisyonu tarafından her yıl belirlenen aylık en yüksek brüt asgari ücret tutarının altında kalan takiplerde bu Kanunda öngörülen disiplin ve tazyik hapsi uygulanmaz." hükmü uyarınca, suçun oluşumu için, takip tarihindeki asıl alacak miktarının brüt asgari ücretin üstünde olması gerektiği,...

İcra Müdürlüğünün 2018/9765 esas sayılı dosyasındaki 12/03/20018 tarihli takibe konulan asıl alacak miktarının 1.515,68 Türk lirası olduğu, Asgari Ücret Tespit Komisyonu tarafından 2018 yılı için belirlenen aylık en yüksek brüt asgari ücret tutarının ise 2.029,50 Türk lirası olduğu, takibe konulan asıl alacak miktarının 2018 yılı için belirlenen aylık en yüksek brüt asgari ücret tutarının altında kaldığı anlaşılmakla, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 2004 sayılı İİK'nin "Borçlunun ödeme şartını ihlali halinde ceza" başlıklı 340. maddesinde düzenlenen suçtan dolayı disiplin (tazyik) hapsi kararı verildiği anlaşılmakla,