Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/31721 K.2019/13592

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Yerel mahkemece TCK'nin 43. maddesi kapsamında değerlendirilen Bakırköy 34. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.11.2013 tarihli 2013/637 Esas ve 2013/666 Karar sayılı ilamı ile verilip temyiz edilmeden kesinleşen önceki cezanın 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası olduğu, kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nin 43. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle belirlenen cezadan evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infazın tespit edilen ceza üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken, netice ceza belirtilmeden evvelki verilen cezanın mahsubuna karar verilmek suretiyle infazda tereddüte neden olacak şekilde hüküm kurulması,

2-24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-Suçta ele geçen gümrük kaçağı eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13. maddesi yollaması ile TCK'nin 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilirken, hüküm fıkrasında 4733 sayılı Kanun'un 8/4. maddesinin de gösterilmesi,