Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/32091 K.2019/15914

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça konu sigaraların bulunduğu kolilerin sadece birinde sanığın isminin yazılı olması, sanığın aşamalarda istikrarlı biçimde suça konu sigaraları kargoya vermediğini beyan etmesi, tanıklar ile sanık arasında dosya kapsamından geçmişe dayalı husumet bulunduğunun anlaşılması karşısında kargoları teslim alan görevliye kargoyu sanığın teslim edip etmediği hususunda usulüne uygun şekilde teşhis yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

1-Sanığın ticari gaye ile gönderdiği suça konu bandrolsüz ve gümrük kaçağı sigaraların, 25/01/2012 ve 08/02/2012 tarihlerinde kargo şubesinde ele geçmesi karşısında, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi gereğince zincirleme suç kapsamında kaldığı gözetilmeden, tek suç kabul edilerek eksik cezaya hükmedilmesi,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-Sigaraların gümrük kaçağı olduğuna ve KEMT varakasındaki değere ilişkin sanığın itirazı bulunmadığı hâlde Cumhuriyet Başsavcılığı'nca bilirkişi incelemesi yaptırılarak sebep olmadığı yargılama giderinin sanığa yükletilmesi,