Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/32307 K.2019/15265

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında verilen beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II-Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-6831 sayılı Kanun'un 108/2. maddesinde hapis ve adli para cezası birlikte öngörülmüş olup, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

2-Suçta kullanılan nakil aracının ruhsatı getirtilip,aracın değeri bilirkişi tarafından tespit edilerek TCK'nin 54/3. maddesi gereğince suça konu emvalin değeri ile kıyaslanıp müsaderesinin hakkaniyete uygun olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile nakil aracının müsaderesine karar verilmesi,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,