Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/32427 K.2019/14759

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Tüm dosya kapsamından; orman muhafaza memurlarının ağaç keserken iki kişiyi gördükleri, sanıklardan ...'ın orman muhafaza memurları tarafından suç üstü yakalandığı ve kaçan kişinin isminin ... olduğunu beyan ettiğinin suç tutanağı ile tespit edildiği, sanıklardan ...'ın kovuşturma aşamasında memurların kendisine diğer sanık ...'ün ismini söylemesi için baskı yaptıklarını beyan ettiği, sanık ...'ün ise suçlamayı tüm aşamalarda kabul etmediği, suç tutanağında suç üstü yakalanan sanık ... 'ın imzasının da bulunmadığı ve orman muhafaza memurlarının da teşhise yönelik bir bilgilerinin olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanığa zararı ödemesi halinde lehine olan CMK'nin 231/5. maddesi hükümlerinin uygulanması imkanı bulunduğunun adil yargılanma hakkının bir unsuru olan yargılama makamlarının "sanığa haklarını öğretme yükümlülüğü" kapsamında, usulüne uygun şekilde açıklanıp bildirilerek sonucuna göre anılan hükümlerin uygulanma imkanının bulunup bulunmadığının hükümde tartışılması gerektiği hâlde, söz edilen ilkelere uyulmaksızın, mahkemece bildirilmeyen zararı gidermediği gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle adil yargılama ilkesine aykırı davranılması,

2-Gerekçesi gösterilmeksizin sanığa verilen 1000 TL adli para cezasının TCK'nin 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilmemesi,