Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/33307 K.2020/18801

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık müdafiinin temyizine yönelik incelemede

Sanığın gıyabında verilen hükmün, mahkemeye bildirmiş olduğu adrese 17.06.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve temyiz süresinin usulüne uygun yapılan bu tebligattan itibaren başlayarak 24.06.2015 tarihinde sona erdiği anlaşılmakla , hükmü yasal süresinden sonra temyiz etmiş bulunan sanık müdafiinin temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Katılan vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kabule göre ise;

Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, temel cezada TCK'nın 61.maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,