Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/33571 K.2020/8058

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 5188 Sayılı Kanunun 19/c maddesinde tanımlanan suçun mağdurunun toplum olması, UYAP ortamında yapılan araştırmada, benzer eylem nedeniyle sanık hakkında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/21710 Tebliğname sırasında kayıtlı, Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/418 Esas ve 2015/821 Karar sayılı dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında,

Anılan dosya incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp, hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2) TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

3) Dosya kapsamında herhangi bir müşteki bulunmamasına rağmen, hüküm fıkrasının 1. maddesinde, “müştekiye karşı” ibaresi yazılarak, karışıklığa sebebiyet verilmesi,