Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/33588 K.2020/618

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5846 sayılı Kanuna aykırılık eylemiyle ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 28.07.2009 tarihinde kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde 15.08.2011 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbar üzerine hükmün açıklandığı, CMK’nin 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5846 sayılı Kanuna aykırılık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu,

suça sürüklenen çocuk yönünden ise TCK'nin 66/2. maddesi gereğince bu sürenin 5 yıl 4 ay olacağı, TCK'nin 67/4. maddesi uyarınca eklenecek süre ile birlikte olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 7 yıl 12 ay olacağı, suç tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,