Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/33610 K.2020/479

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I) Şikayetçi ... vekilinin temyiz istemine yönelik olarak;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan şikayetçi ...’nun davaya katılmasına karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, REDDİNE,

II) Sanık ... müdafiinin temyiz istemine yönelik olarak;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 68/1.c maddesinde “Adres değişikliğini bildirme yükümlülüğünü süresi içinde yerine getirmeyenlere 50 Türk lirası, gerçeğe aykırı beyanda bulunanlara 1000 Türk lirası idarî para cezası, yurt içinde mülkî idare amirlerince, yurt dışında ise dış temsilciliklerce verilir.” düzenlemesi yer almakta olup, sanığın, nüfus idaresine, gerçekte oturmadığı bir adresi yerleşim yeri adresi olarak bildirmesinden ibaret somut olayın 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 68/1-c maddesinde düzenlenen kabahati oluşturduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 67/1. maddesine aykırılıktan mahkumiyet kararı verilmesi,