Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/33672 K.2021/2977

3213 sayılı Maden Kanunu’na aykırılık eyleminden dolayı kabahatli Ziver İnşaat Taahhüt Madencilik Turizm Pazarlama Sanayi Ticaret A.Ş. hakkında Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünün 13/02/2018 tarihli ve E-407033 sayılı yazısı ile uygulanan 69.149,69 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Malatya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/04/2018 tarihli ve 2018/837 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Malatya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/05/2018 tarihli ve 2018/1591 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 02/10/2019 gün ve 94660652-105-44-7369-2018-Kyb

sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/10/2019 gün ve KYB-2019/97434 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, her ne kadar Mahkemesince itiraza konu idarî para cezası hakkında daha önce Malatya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/02/2018 tarihli ve 2018/821 değişik iş sayılı kararı ile inceleme yapıldığını belirterek mükerrer olması nedeniyle itirazın reddine karar verilmiş ise de, Malatya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2018/821 değişik iş sayılı kararına konu idarî para cezasının Ensu İnşaat Maden Nakliyat Gıda ve Kömür San. Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen 13/02/2018 tarihli ve E-407034 sayılı karar olduğu, idarî para cezalarının aynı tarihte düzenlenmiş olduğu anlaşılsa da 3213 sayılı Kanun'un 12/5 ve 12/7. maddeleri uyarınca her iki şirket hakkında ayrı ayrı düzenlendiği,

kabahatli vekilinin 28/02/2018 tarihli itiraz dilekçesinde de Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünün 13/02/2018 tarihli ve E-407034 sayılı karara itirazı olduğu yazılmış ise de itirazın Ziver İnşaat Taahhüt Madencilik Turizm Pazarlama Sanayi Ticaret A.Ş. adına yapılmış olduğu ve kurum tarafından dosyaya sunulan cevabı yazı ekindeki evraklardan da itirazın mükerrer olması nedeniyle reddine karar verilen E-407034 sayılı idarî yaptırım kararı değil, E-407033 sayılı darî yaptırım kararı olduğunun anlaşıldığından,

itiraz konusunda esastan inceleme inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar, kabahatli tarafından yapılan başvuru sırasında, iptali istenen idari para cezasının 13/02/2018 tarih ve “E.407034” sayılı işlem olduğu bildirilmiş ise de Mahkemece celbedilen işlem dosyasından kabahatli hakkında 13/02/2018 tarihli ve “E.407033” sayılı işlemle idari para cezası uygulandığının açıkça anlaşıldığı, kabahatlinin başvurusunun da bu işleme yönelik olduğu, ancak maddi hata sonucu işlemin sayısının “E.407034” olarak yazıldığı, işlemlerin içeriklerinin ve her iki işlemde uygulanan idari para cezasının hukuki dayanaklarının da farklı olduğu, Malatya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2018/821 D.İş sayılı dosyası kapsamında kabahatliye uygulanan idari para cezası ile ilgili herhangi bir karar da verilmediğinin anlaşılması karşısında,